Rejs do Sommarøy z Tromsø: sześć godzin na zachód, do białych plaż

Wyspy u zachodniego wybrzeża Kvaløya zbudowane są z twardej, jasnej skały, a plaże między nimi powstały z rozdrobnionych muszli i kwarcu, a nie z ciemnego wulkanicznego piasku typowego dla większości Norwegii. W płytkiej wodzie nad jasnym dnem światło rozprasza się dokładnie tak jak w tropikach — dlatego zdjęcia z Sommarøy wyglądają jak mistyfikacja.

Woda nie jest tropikalna. Pod koniec lata ma sześć do ośmiu stopni, a przez resztę roku jest zimniejsza. Osoby, które zobaczysz w wodzie, to albo Norwegowie, albo ludzie bardzo zdeterminowani, albo ci w piankach. Temperatura nie wpływa jednak na kolor, a w pogodny letni dzień jest on naprawdę zdumiewający.

Za plażami charakter krajobrazu się zmienia. To otwarte wybrzeże: niskie wyspy, odsłonięte szkierki i otwarty Atlantyk dalej, a nie głębokie, osłonięte fiordy bliżej Tromsø. W spokojny dzień jest tu idyllicznie. W wietrzny od razu poczujesz różnicę, dlatego ten rejs to propozycja na lato.

Sama Sommarøy to wioska rybacka licząca kilkaset osób, połączona z Kvaløya mostem od 1975 roku i wciąż żyjąca z morza: łodzie, stojaki na ryby, mały port. Krótko słynęła z historii o zniesieniu czasu w czasie dnia polarnego, co było kampanią marketingową, a nie polityką. To prawdziwe miejsce z lokalnym sklepem i hotelem.

Wszystko bliżej Tromsø jest osłonięte. Wyspy u zachodniego wybrzeża Kvaløya już nie, a różnica jest natychmiastowa: fala jest dłuższa, wiatr bardziej stały, a horyzont na zachodzie to otwarty ocean aż po Grenlandię.

Ta ekspozycja ukształtowała krajobraz. Skały są wymyte do gołej powierzchni, plaże składają się z muszli, a nie mułu, a wioski leżą w cieniu tego, co jest najbliżej. Społeczności rybackie pracowały tu na otwartym Atlantyku od wieków, a łodzie w porcie w Sommarøy to łodzie robocze, nie eksponaty.

Dla pasażera oznacza to dwie rzeczy. Po pierwsze, ten rejs zależy od pogody w sposób, w jaki nie zależą rejsy po wewnętrznych fiordach: prognoza dobra dla osłoniętych wód może odwołać wyprawę na otwarte morze. Po drugie, w dobry dzień to najbardziej spektakularna woda na tej stronie — niskie wyspy, białe plaże, turkusowe płycizny i otwarte morze, z arktycznymi górami w tle.